ความสำเร็จของคู่สมรสที่มารับการรักษาภาวะมีบุตรยากนั้น ยังไม่มีใครสามารถให้การรับประกันได้ในแต่ละรอบการรักษาเนื่องจากปัญหาของการที่ตัวอ่อนไม่ฝังตัวนั้น เป็นวิทยาการที่ยังมีการศึกษากันอยู่อีกมาก อัตราความสำเร็จของการรักษาในคู่สมรสแต่ละรายนั้นค่อนข้างยากที่จะคาดเดา ซึ่งขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่าง อาทิเช่น อายุของฝ่ายหญิง สาเหตุของการมีบุตรยาก ซึ่งบางรายอาจมีเพียงสาเหตุเดียวในขณะที่บางรายอาจมีหลายสาเหตุร่วมกัน

ตามสถิติแล้วโอกาสของความสำเร็จของวิธีการช่วยการมีบุตรนั้นใกล้เคียงกับ การตั้งครรภ์ตามธรรมชาติหรืออาจสูงกว่าเล็กน้อย เพราะโอกาสจะสูงขึ้นตามจำนวนรอบของการรักษา โดยหลังจากการพยายามถึง 4 รอบการรักษา อัตราการตั้งครรภ์สะสมจะสูงถึง 60 % ทีเดียว แต่อย่างไรก็ตามต้องยอมรับว่า การใช้วิธีช่วยการมีบุตรในฝ่ายหญิงที่มีอายุเกิน 40 ปี อัตราความสำเร็จจะลดลงอย่างมาก สำหรับอัตราความสำเร็จในการรักษาของโรงพยาบาลเจตนินที่ผ่านมามีดังนี้

วิธีการรักษา	ท่อนำไข่ต้องปกติหรือไม่	เชื้ออสุจิต้องปกติหรือไม่	การวางยาสลบ	อัตราความสำเร็จ / รอบการรักษา
				Preg. rate	Take home rate
IUI				15%	10%
GIFT				30-40%	25%
ZIFT				30-40%	25%
IVF				30-35%	25%
ICSI				30-40%	25%
PGD				30-40%	20-25%

หมายเหตุ

หมายถึง  จำเป็น

หมายถึง  ไม่จำเป็น

หมายถึง   ควรจะ

ผลข้างเคียงจากวิธีการรักษาภาวะมีบุตรยาก

ในวิธีช่วยการมีบุตรทุกวิธีนั้น ยังไม่สามารถทำให้คู่สมรสที่มารับการรักษาทุกรายสมหวังได้ ดังนั้นคู่สมรสส่วนใหญ่จึงมีโอกาสที่จะต้องเผชิญกับความผิดหวัง ซึ่งอาจมีผลต่อสุขภาพจิตใจ ทำให้เกิดความรู้สึกหดหู่และท้อแท้ได้ แต่อย่างไรก็ตามโอกาสของการตั้งครรภ์จะเพิ่มขึ้นพร้อมกับจำนวนรอบของการ รักษา รวมทั้งการที่ได้รับคำปรึกษาแนะนำอย่างใกล้ชิดให้คู่สมรสได้เข้าใจทุกแง่มุม ของการรักษา ทั้งก่อนที่จะเริ่มขั้นตอนการรักษาและตลอดระยะเวลาที่เข้ารับการรักษาแล้ว ก็พอที่จะช่วยให้คู่สมรสเผชิญกับความผิดหวังที่อาจเกิดขึ้นได้ ถ้าในรอบการรักษานั้นยังไม่ประสบผลสำเร็จ

ผลข้างเคียงอีกประการที่พบได้บ่อยๆคือการตั้งครรภ์แฝด ซึ่งจะมีผลกระทบต่อคู่สมรสมีบุตรยากบางคู่ทั้งทางด้านสังคม และเศรษฐกิจของครอบครัว เพิ่มอัตราความเสี่ยงของการแท้งบุตร หรือการคลอดก่อนกำหนดและเด็กมีน้ำหนักตัวน้อย ส่วนผลข้างเคียงที่อาจพบได้และอาจเป็นอันตรายก็คือการเกิดสภาวะที่เรียกว่า Ovarian Hyperstimulation Syndrome ( OHSS ) ซึ่งเป็นผลจากยาที่ใช้ในการกระตุ้นไข่ ทำให้รังไข่ถูกกระตุ้นมากเกินไป มีผลให้เกิดอาการปวดท้อง อึดอัด คลื่นไส้ อาเจียน หายใจลำบาก ซึ่งถ้าเกิดอาการดังกล่าวก็จำเป็นต้องมาพักที่โรงพยาบาลเพื่อให้อยู่ในการ ดูแลที่ใกล้ชิดจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเท่านั้น ในปัจจุบันผลข้างเคียงดังกล่าวมีโอกาสเกิดขึ้นน้อยมาก เพราะแพทย์มีวิธีการที่จะหลีกเลี่ยง ป้องกันไม่ให้เกิดได้แล้ว